Ervaringsverhaal Hans en Elly Stichting Optimale Ondersteuning bij Kanker Rotterdam

Tegelijkertijd kanker: het overkwam Hans en Elly

“We hebben er alles aan gedaan om positief te blijven. We hebben het écht samen gedaan.”

De diagnose kanker doet veel met je. Of je nu zelf de diagnose krijgt, of iemand die je liefhebt. Elke maand stellen we iemand vijf vragen die dankzij de ondersteuning van Stichting OOK beter om kan gaan met de impact van kanker. Deze maand vertellen Hans (60) en Elly (63) hun verhaal.

1. Kun je kort iets over jezelf en je diagnose kanker vertellen?

Hans: “Ik heb in maart 2018 meegedaan aan een darmonderzoek van het MDL-centrum. Daaruit bleek dat er een kankergezwel in mijn darmen zat. Een week voor mijn operatie werd mijn vrouw opgenomen in het ziekenhuis met lymfeklierkanker. Ik zat thuis op mijn operatie te wachten, terwijl zij in het ziekenhuis lag. Dat was een bizarre situatie! Toen ik geopereerd werd lag mijn vrouw in een ander ziekenhuis. Mijn chirurg heeft er toen voor gezorgd dat ik overgeplaatst kon worden om bij haar te zijn. In juni zijn we tegelijkertijd begonnen met onze chemokuren. Nadat we allebei de chemotherapie achter de rug hadden, kregen we in november 2018 een nieuwe klap: mijn vrouw had borstkanker en moest opnieuw het hele proces doorstaan.

Intussen zijn we gelukkig allebei kankervrij, maar we moeten wel ieder half jaar op controle komen.”

2. Waar liep je, na je diagnose kanker, tegenaan in jouw dagelijks leven?

“We vonden het moeilijk dat we eigenlijk niemand meer zagen. Veel vrienden en familie lieten het voor ons een beetje afweten, waardoor wij dachten: ‘Laat dan maar’. Iedereen was aan het werk of had geen tijd. Ze begrepen de situatie denk ik niet helemaal, wat vooral heel jammer was.

Verder was het ook lastig dat je ineens thuis komt te zitten. We gingen beiden van twee fulltime banen naar helemaal niks. Ik werkte als drukker in een drukkerij en mijn vrouw werkte in het onderwijs. Ineens was het nut van de dag weg. We hadden een druk leven en dat veranderde in één klap.”

3. Hoe ging je hiermee om?

“We deden eigenlijk alles zelf. We zijn met de wijkbus op en neer gegaan naar het ziekenhuis, maar het heeft even geduurd voordat we erachter kwamen dat deze optie er was. Onze zoon heeft ons geholpen waar mogelijk, maar hij had op dat moment net een kleine baby, dus heel veel tijd kon hij niet aan ons besteden.

Qua gedachten en emoties waren we allebei vooral geschrokken en verdrietig. Soms ben je allebei best even bang en maak je je zorgen over elkaar. Maar we hebben er alles aan gedaan om positief te blijven. We hebben het écht samen gedaan. Ook al samen we soms de hele dag naar dezelfde muren te kijken, wat wel eens voor wrijving zorgt.”

4. Hoe heb jij Mijn OOK gebruikt en hoe heeft dit je geholpen?

“Eigenlijk kregen we te weinig hulp aangeboden, we moesten zelf op zoek. Ik vond dat echt zwaar tegenvallen. Ze deden er alles aan om ons lichamelijk weer op de been te krijgen, maar dat was het ook. We vielen in een zwart gat. Waar ik wél dankbaar gebruik van heb gemaakt is de revalidatie van het Maasstad Ziekenhuis. Via die weg heb ik een hele hechte band opgebouwd met een aantal lotgenoten: de reva-kanjers noemen we onszelf.

Ik ben zelf gaan rondkijken naar aanvullende ondersteuning. Zo ben ik in contact gekomen met Stichting OOK na de chemotherapie. We waren vaste bezoekers van het inmiddels gesloten OOK Centrum, waar we lotgenoten konden ontmoeten of even ons hart konden luchten. Wellicht dat de online hulp via Mijn OOK iets voor ons is, maar daar moeten we nog naar kijken. Stichting OOK is als overkoepelende organisatie die je begeleidt naar zorg een schot in de roos. Nu wordt je nog te vaak van het kastje naar de muur gestuurd.”

5. Welke tip zou je anderen geven?

“We zitten allebei thuis. Ik ben voor 80% afgekeurd en mijn vrouw voor 100%. Ik heb na mijn ziekte gelijk aangegeven dat ik niet meer terug wilde naar mijn oude baan, ik wilde nog iets gaan doen wat ik écht leuk vond. Maar ik ben ondertussen al 60 en we kregen natuurlijk te maken met corona, dus dat maakt het er niet makkelijker op. Ik werk nu twee ochtenden als vrijwilliger in het ziekenhuis. We zijn vooral aan het focussen op dingen doen die we allebei fijn vinden. We gaan samen lekker genieten van de zomer, met ons kleinkind op stap en lekker weekendjes weg. Samen genieten, want dat hebben we wel verdiend.”


Ervaar je zelf ook de gevolgen van kanker op je dagelijks leven? De ondersteuningsconsulent staat voor jou klaar via de online omgeving Mijn OOK. Maak gratis een persoonlijk account aan en krijg informatie en advies op maat via berichten of videobellen. Klik hier voor meer informatie over Mijn OOK.